(بازگشته)قسمت دوم سفرکرده

شعر:معینی کرمانشاهی

خواننده:استاد علیرضا افتخاری

آلبوم:یاداستاد
آهنگ:علی تجویدی
دستگاه:اصفهان

امید جانم ز سفر بازآمد
شکر دهانم ز سفر بازآمد
عزیز آن که بی خبر
به ناگهان رود سفر
چو ندارد دیگر دلبندی
به لبش ننشیند لبخندی
چو غنچه ی سپیده دم
شکفته شد لبم ز هم
که شنیدم یارم بازآمد
ز سفر غمخوارم بازآمد

همچنان، که عاقبت
پس از همه شب بدمد سحر
ناگهان نگار من ، چنان مه نو آمد از سفر

من هم ، پس از آن دوری
بعد از،غم مهجوری
یک شاخه ی گل ، بردم به برش

دیدم ، که نگارِ من
سرخوش ، ز کنار من
بُگذشت و به)بعد( بر، یار دگرش      (حذف شده دراجرای اول)
 

وای، از آن گلی که دست من بود
خموش و یک جهان سخن بود
 
گل ، که شهره شد به بی وفایی
زِ دیدن چنین جدایی
ز غصه پاره پیرُهن بود