محمد معتمدی و ارکستر ملی به رهبری استاد فرهاد فخرالدینی

تصنیف بیا اثر حبیب الله بدیعی

شعر : تورج نگهبان

بیا بیا دل ستم دیده ی مرا عاشق تر کن

بیا بیا دل چو آتش به سینه را خاکستر کن

تو جان شیرینی عشق آفرینی

در آسمان دل من مه و پروینی

بیا تو ای جانانم بیا بسوزان جانم

که بیش از این ننشانی در آتش هجرانم

بزن شرر ها بر آشیانم

گل امیدم پر پر کن غم دلم افسون تر کن

به عشق ...خود کن دل را ز خون دو چشمم تر کن

بیا بیا دل ستم دیده ی مرا عاشق تر کن

 بیا بیا دل چون آتش به سینه را خاکستر کن

 تو جان شیرینی عشق آفرینی

در آسمان دل من مه و پروینی

 فزون غم ما کن غمم سرا پا کن میسوزم چون شررم

مکن فراموشم چو می ببر هوشم

وز خود کن بی خبرم

رها مکن یارا ز دست غم ما را

 چه لذتی بی غم منو مستی ها را

بیا و آتش تو بر آتشم زن

به دست محنت ها ز پایم افکن

بیا بیا دل ستم دیده ی مرا عاشق تر کن

 بیا بیا دل چو آتش به سینه را خاکستر کن

تو جان شیرینی عشق آفرینی

در آسمان دل من مه و پروینی

تو ای پری کجایی یا سرگشته
شعر هوشنگ ابتهاج
آهنگ‌ساز: همایون خرم در دستگاه همایون
صدای حسین قوامی

 تا بهار دیگر فقط یک سلام به خورشید باقیست بهارتان درخشان

شادباش بهار

عيدتان خجسته باد

راست کلیک نموده وplayراانتخاب نمایید

بهاردلکش باصدای یگانه یادگارموسیقی سنتی ایران استادمحمدرضاشجریان

بهاربزرگ اسماعیل وفا-باصدای طاهرزاده

   شهرام ناظری/ متن ترانه گل همیشه بهار

» ترانه سرا ( علی معلم دامغانی )

» آهنگ ساز : ( هوشنگ کامکار )

» تنظیم : ( هوشنگ کامکار )

۰باز آمد بهار

با چندین نگار

خرم شد چمن ها

ای یاران برآیید

گل شد نی-سوار

بلبل بی قرار

در دشت و دمن ها

ای یاران کجایید؟

ای حبیبان ما

نوبهاران خوش است

جوشش چشمه-ها

ابر و باران خوش است

وصل گل در چمن

پیش سرو و سمن

یاد یاران خوش است

یاد یاران خوش است

شور آزادگی را گر بهای جان بود

عشق و دلدادگی را هم بهای آن بود

جوشش گل نگر؛ در چمن ریشه کن

بیستون شد جهان؛ ناخن از تیشه کن

آری ای آدمی، عاشقی پیشه کن

شور بلبل ببین؛ در گل اندیشه کن

به داغ عاشقان

ببار ای آسمان

چو کاروان روان

سرشک همرهان

چنین دیده-گریان

چه فارغی ای بهار؟

که اندرین روزگار

شوری داری

مشکین-باری

به ماتم گلی، نشسته بلبلی غمین

به داغ او، تو اینچنین

چون سبکباران

فارغ از یاران

ای بهار از خزان

فارغند عاشقان

گو خزانی میا

گو بهاری ممان

عاشقان، عاشقان

نامتان جاودان

بازو بگشایید به داد یاران

عالم خونین شد به داغ انسان

آری ای آدمی، عاشقی پیشه کن

شور بلبل ببین؛ در گل اندیشه کن

خیز و رها کن من و ما

در صف هنگامه درآ

حیله دشمن بشکن

نغمه نصرت بسرا

ببین به داغ لاله در دشت و دمن

نگر به رخت سبزه در باغ و چمن

در غم ابنای وطن

هلا تا گل از گل بدمد

غم میهن از دل بدمد

زنده در ادوار و زمن

یاد شهیدان وطن

ای دیار خرم ما

در پناه لطف خدا

زی به عز و عزم و وقار

ای گل همیشه-بهار