داستان درباره ی یک کوهنورد است که می خواست از بلندترین کوه ها بالا برود. او پس از سالها آماده سازی ماجراجویی خود را آغاز کرد. ولی از آنجا که افتخار کار را فقط برای خود می خواست تصمیم گرفت به تنهایی از کوه بالا برود. شب ، بلندی های کوه را در برگرفته بود و مرد هیچ چیز را نمی دید. همه چیز سیاه بود اصلا دید نداشت ابر روی ماه و ستاره ها را پوشانده بود. همان طور که از کوه بالا می رفت پایش سر خورد و در حالي که به سرعت سقوط می کرد از کوه پرت شد. در حال سقوط فقط لکه های سیاهی مقابل چشمانش می دید و احساس وحشتناک مکیده شدن به وسیله ی قوه جاذبه او را در خود می گرفت. همچنان سقوط می کرد ، در آن لحظات تمام رویداد های خوب و بد زندگییش به یادش آمد. اکنون فکر می کرد مرگ چقدر به وی نزدیک است! ناگهان احساس کرد طناب دور کمرش محکم شد و در میان آسمان و زمین معلق ماند. در این لحظه سکون چاره ای برایش نماند جز آنکه فریاد بزند. خدایا کمکم کن.
ناگهان صدای پرطنینی از آسمان شنیده شد: چه می خواهی ؟ ای خدا نجاتم بده.
صدا ادامه داد : واقعا باور داری که می توانم نجاتت دهم ؟ البته که باور دارم.
صدا همچنان كوهنورد را همراهي ميكرد : اگر باور داری طنابی که به دور کمرت بسته است پاره کن !
یک لحظه سکوت . . . ! و مرد تصمیم گرفت با تمام نیرو طناب را بچسبد. گروه نجات می گویند که روز بعد یک کوهنورد یخ زده را مرده پیدا کردند. بدنش از طناب آویزان بود و با دست هایش محکم طناب را گرفته بود در حالی که او فقط یک متر از زمین فاصله داشت !
روز مرگم اشک را پیدا کنید، روی قلبم عشق را پیدا کنید روز مرگم خاک را باور کنید روی قبرم لاله را پرپر کنید خانه را وقف نیلوفر کنید پیکرم را غرق در شبنم کنید روز مرگم دوست را دعوت کنید، بعد مرگم خنده را سر کنید رفتنم را ای دوستان باور کنید
پاییز، برگی دیگر از درخت پربار موسیقی ایرانزمین را به یغما برد. درگذشت مرتضی پاشایی هنرمند جوان، نیک اخلاق و توانمند عرصه موسیقی مردمی ایران، غمی عظیم را بر پیکرهی موسیقی ایران نشاند.
او که از زمره آهنگسازان و خوانندگان توانا، محبوب و مشهور بود؛ تا واپسین روزهای عمرش برای مردم سرزمینش آهنگ ساخت و ترانه خواند و هرگز نگذاشت؛ مخاطبانش از درد و رنج بیماریاش در صحنهی اجرا آگاه شوند.
ضایعه فقدان این هنرمند مردمی را به مردم شریف ایران، به ویژه جامعه
موسیقی و خانواده عزیزش تسلیت میگویم و برای روح بلندش مغفرت و رحمت الهی طلب میکنم.»
سه داروی جدید برای درمان دیابت نوع 2 مورد تائید سازمان غذا ودارویی امریکا قرار گرفت. هرسه این داروها ماده دارویی "آلوگلیپتین"Alogliptine هستند که بنام تجارتی نسیناNesina نامیده میشود . داروی دیگر ترکیب "آلوگلیپتین و متفورمین"با نام کازانو Kazano (alogliptin and metformin) وداروی سوم" اوسنی"، ترکیب آلوگلیپتین وپیوگلیتازون میباشد.نوع دو دیابت باعث مقاومت بدن به انسولین یا کاهش مقدار کافی انسولین میگردد، در نتیجه قند خون بالا میرود.داروی جدید" نسینا "نباید در نوع 1 دیابت استفاده شود. این دارو همچنین برای بیمارانی که مقادیر بالایی از کتون درخون و ادرار دارند ممنوع است.الوگلیپتین جزو دسته جدیدی از داروهای دیابت بنام مهار کننده دیپپتیدیل پپتیدازنوع4 است که به کنترل بهتر دیابت کمک میکند.
(مهار کننده های DPP-4 ) جدیدترین گروه دارویی هستند. از این گروه سیتاگلیپتین و ساکساگلیپتین ویلداگلیپتین آلوگلیپتین را می توان نام برد.
تاثیر این گروه دارویی نیزهمانند سایر گروهها کاهش میزان هموگلوبین A1C است و بدون عارضه هیپوگلایسمی می باشد.
مکانیزم آن جلوگیری از شکسته شدن آنزیم GLP1 است این آنزیم سبب تحریک ترشح انسولین می شود در واقع نوعی کرتین محسوب می شود.این دارو اضافه وزن نیز نمی دهد . تحقیقات نشان داده مصرف طولانی مدت آن سبب کاهش فشار خون وکنترل چربی خون شده است.
سعیدخسروي دکترداروسازودبیربازنشسته زیست شناسی هستم، که امروز درکناررب النوع رافت وشفقت ومهربانی روزگارمی گذرانم.آن عزیزی که نهال مهرومحبتش همچنان درفضای زندگیم گل افشانی وعطرافشانی می کند
**عزيزان برداشت ازوبلاگ باذکرماخذ آزاد می باشد**