آمار مطالب
آمار کاربران
کاربران آنلاین
آمار بازدید
امین حبیبی(همایون)
اون که یه وقتی همه کسم بود
تنها پناه دل بی کسم بود
تنهام گذاشت و رفت از کنارم
از درد دوریش من بی قرارم
خیال می کردم پیشم می مونه
ترانه عشق واسم می خونه
نمی دونستم نامهربونه
با این که رفته اما هنوزم
از داغ عشقش دارم می سوزم
فکر و خیالش همش باهامه
هر جا که میرم جلو چشامه
دلم می خواد تا دووم بیارم
رو درد دوریش مرهم بزارم
اما نمیشه راهی ندارم
نمی تونم من طاقت بیارم
عضویت سریع
