متن شعر زيباي خنده وگريه از  علي اشتري (فرهاد)

ازنازچه مي خندي برديده كه مي گريد؟

این دیده زمانی نیز خندیده که می گرید

چون دیده ترا سر مست از باده اغیاری

در خون خود از غیرت غلتیده که می گرید

تنها نه از این مردم صد روی و ریا دیده است

از مردمک خود هم بد دیده که می گرید

لب نیک و بد دنیا نا خوانده که می خندد

چشم آخر هر کاری پاییده که می گرید

صد داغ نهان دارد این سینه که می سوزد

صد گونه بلا دیده است این دیده که می گرید